Ik ga het stokje overdragen

Dit jaar ben ik 12 jaar voorzitter van onze vereniging. Een hele tijd, waarin ik de KLM en VKP heb zien veranderen en groeien, maar ook de ups en downs heb meegemaakt, zoals die welhaast per definitie in een luchtvaartomgeving voorkomen. Ik heb mijn werk altijd met heel veel plezier gedaan, mij met hart en ziel ingezet voor de belangen van mijn leden en ook gewoon ‘genoten’ van de discussies binnen het bestuur, met de leden, werkgever en collega-werknemersorganisaties. Ondanks het feit dat ik me altijd ten volle heb ingezet voor de VKP en veel voldoening haal uit mijn werk, heb ik besloten om mijn functie binnenkort neer te leggen. Dat is een beslissing die ik niet lichtzinnig heb genomen.

Naast de lange periode als voorzitter, is er namelijk ook een persoonlijke component die in mijn beslissing heeft meegewogen. In 2018 ben ik ziek geworden en heb ik een intensieve periode van behandelingen ondergaan. Dat was zwaar: zowel mentaal als fysiek. Inmiddels gaat het- tegen de aanvankelijke verwachting in- gelukkig wel weer iets beter met me al blijft de toekomst onzeker. Het zware jaar heeft echter zijn sporen achtergelaten en mijn prioriteiten in het leven veranderd.

Ik heb daarom besloten om me terug te trekken als voorzitter van de VKP. Ik heb het Bestuur en het Adviescollege gevraagd op zoek te gaan naar een opvolger. Wanneer deze wisseling van de wacht precies plaatsvindt is onder andere afhankelijk van het moment waarop een goede opvolger gevonden is.
Als je je werk met zoveel plezier doet en samenwerkt met zulke goede, professionele en inspirerende collega’s, dan valt de beslissing die ik genomen heb zwaar. Behoorlijk zwaar. Maar het is goed zo. Zoals gezegd, 12 jaar is een hele tijd en het is voor mij en mijn gezondheid goed om het stokje over te dragen.

Ik zal uiteraard aanblijven totdat er in de opvolging is voorzien en me tot de allerlaatste dag blijven inzetten voor de belangen van de managers en professionals binnen de KLM.

Bob

Terug naar overzicht