Tijd om impasse te doorbreken

Vandaag is de derde stakingsdag en er lijkt weinig beweging te zitten in het overleg tussen KLM en de actievoerende bonden. Binnen onze achterban heerst ook onbegrip over het onderscheid dat wordt gemaakt tussen vliegers en grondpersoneel, maar tegelijkertijd is er het besef dat de financiële gevolgen van stakingen uiteindelijk in overwegende mate het ‘indirecte’ personeel zullen raken (nog meer banen onder druk).

Vorige week donderdag hadden wij een infosessie voor onze leden. Tijdens die sessie bleek dat men over het onderhandelingsresultaat op zich wel te spreken is, maar dat het stemgedrag mede bepaald zal worden door wat er binnen de andere cao-domeinen is of nog wordt afgesproken. Enkele leden zijn van oordeel dat de VKP beter de ontwikkelingen aan de andere cao-tafels en het overleg met de actievoerende bonden had kunnen afwachten.
De nog te plannen digitale ledenraadpleging zal moeten uitwijzen hoe de leden uiteindelijk tegenover het onderhandelingsresultaat staan.

Wat buitengewoon ongelukkig is (zacht uitgedrukt), is dat de Mobiliteitsafspraken niet kunnen worden toegepast omdat de actievoerende bonden het ratificatieproces blokkeren. Dat laat collega’s die hebben begrepen dat zij weleens boventallig zouden kunnen worden nog langer in onzekerheid. Wij hebben ons als VKP juist nadrukkelijk voor deze groep ingezet en KLM zover gekregen af te zien van gedwongen ontslagen.

Wat betreft de VKP komen de actievoerende bonden weer snel aan de overlegtafel. Het is in ieders belang om uit de ontstane impasse te komen en nog meer stakingsdagen te voorkomen. Uiteraard zullen de actievoerende bonden niet alsnog instemmen met het cao-onderhandelingsresultaat dat nu op tafel ligt. Er zal wel iets bij moeten. Maar dat moet dan wel weer acceptabel zijn voor de bonden die wel met KLM in gesprek zijn gebleven. Belangrijk is dat het schip (KLM) op zijn minst moet kunnen blijven drijven en als het even kan de goede koers moet kunnen varen.

Alles wat er de laatste weken is gezegd en geschreven, maken pijnlijk duidelijk hoe de verhoudingen liggen binnen het bedrijf. We zijn er niet blind voor. Maar we zijn er de club niet naar om dat uit te vergroten; dat gaat niet helpen bij het doorbreken van de impasse. De geest moet weer in de fles. Dat is de uitdagende opgave waar we (directie, bonden, vliegende en niet-vliegende medewerkers) voor staan.