Wat is nou precies de status van het cao-overleg?
Het is tijdelijk stil aan de cao-overleg tafel, omdat meerdere vertegenwoordigers, zowel aan de kant van KLM als aan de kant van de bonden, op vakantie zijn. Gelukkig hebben we nog vóór het zomerreces een principeakkoord gesloten over mobiliteitsafspraken in het kader van Back on Track en andere, nog lopende reorganisaties. Dat was wel wenselijk omdat veel collega’s in onzekerheid verkeerden over de personele gevolgen en hoe deze opgevangen zouden worden.
Besloten is de verschillende overlegthema’s (mobiliteitsafspraken, loon- en looptijd, overige arbeidsvoorwaarden en Bijlage 15) afzonderlijk van elkaar te bespreken. Dat is een goede zaak. Er vindt dan geen oneigenlijke uitruil plaats, zoals socialere mobiliteitsafspraken in het kader van Back on Track tegenover loonbevriezing.
Bij de start van de cao-onderhandelingen was het nog de bedoeling dat eerst de domeinspecifieke onderwerpen per cao-domein getafeld zouden worden; het overleg over loon- en looptijd zou vervolgens als sluitstuk in multiverband aan de orde komen. Dat bleek eerder deze zomer niet langer maakbaar (onder andere vanwege het verschil in tempo tussen de verschillende cao-domeinen) en is ervoor gekozen loon- en looptijd ook in het bilaterale overleg mee te nemen.
De mobiliteitsafspraken kennen een korte resterende looptijd, namelijk tot en met eind van dit kalenderjaar. Aangenomen wordt dat op de adviesaanvragen nog in 2025 een ondernemersbesluit wordt genomen; dat is ook met zoveel woorden opgenomen in de mobiliteitsafspraken.
KLM wil ondertussen haast maken met de vervanging van de huidige Bijlage 15 (de boventalligheidsregeling die in de cao is opgenomen). De bonden nemen rond dat onderwerp een stevig standpunt in, namelijk dat de ‘waarde’ van de huidige Bijlage 15 behouden moet blijven. Die waarde is overigens niet makkelijk te bepalen. Voor de VKP is van belang dat KLM zich te allen tijde inzet voor baanbehoud en bij tegenwind niet te makkelijk terugvalt op gedwongen vertrek van medewerkers. Een degelijk mobiliteitstraject en een beëindigingsvergoeding die ontslagen vooral ontmoedigt, nu en in de toekomst, vormen voor ons het uitgangspunt.
Bij het overleg over mobiliteitsafspraken schoven alle grondbonden aan tafel. Wat betreft de cao-onderhandelingen hebben FNV en CNV eerder te kennen gegeven uitonderhandeld te zijn. Zij zijn bereid opnieuw aan de overlegtafel te komen als KLM op hun minimumeisen ingaat. Om die eisen kracht bij te zetten, dreigen zij met acties.
De VKP kiest ervoor met KLM in gesprek te blijven. Maar dat gesprek moet dan wel tot iets leiden dat uiteindelijk op goedkeuring van onze achterban kan rekenen. Het verdient wat ons betreft de voorkeur om snel met alle grondbonden het cao-overleg voort te zetten en toe te werken naar een akkoord dat recht doet aan de belangen van alle KLM’ers en aan de belangen van KLM.
Dat laatste zal niet meevallen, gezien de reacties van grondcollega’s op de afspraken die KLM recent met de VNV heeft gemaakt. Die reacties komen niet als donderslag bij heldere hemel. Dat blijkt ook wel uit de publicaties van KLM zelf (“[d]at afspraken met één enkele groep emoties kunnen oproepen bij andere KLM’ers is goed te begrijpen”). Het is lastig te oordelen over afspraken die je verder niet kent. Kennelijk is KLM bereid (selectief?) toch het IPB’en in het arbeidsvoorwaardelijk overleg te betrekken.
Wat we tot slot nog wensen op te merken is dat het bedrijf niet alleen leunt op vliegers of technici of cabinepersoneel of IT’ers of managers. Voor 10.000 extra vluchten op jaarbasis heeft KLM ons allemaal nodig.
